U Istočnoj Srbiji, u dolini Crnog Timoka u Timočkoj krajini, između planinskih venaca Kučajskih planina, Samanjca, Rtnja, Tumbe, Slemena i Tupižnice prostire se planinska, nedovoljno razvijena, izrazito retko naseljena, depopulaciona, emigraciona opština Boljevac.
Okružena je opštinama Soko Banja, Ražanj, Paraćin, Despotovac, Bor, Zaječar i Knjaževac.
Na prostoru od 823 km² u 22 naselja u 1991.godini živelo je 19.353 stanovnika. Usled intenzivnih migracionih kretanja i negativne stope prirodnog priraštaja ukupno stanovništvo se konstantno smanjuje, tako da danas na ovom prostoru živi oko 18.000 stanovnika.
I pored dominirajućih planinskih predela područje opštine Boljevac je relativno dobro povezano drumskim saobraćajnicama. Magistralni koridor Paraćin-Zaječar preseca opštinu pravcem istok-zapad, i preko prevoja Stolice (601 m) povezuje dolinu Timoka sa Pomoravljem, odnosno sa autoputem Beograd-Niš. Preko prevoja Lukavica i Rašinac, na ograncima Rtnja, Boljevac je povezan sa Soko Banjskom kotlinom, a preko venca Vlaška Kapa sa Knjaževačkom regijom.
Reljef u osnovi ima planinski karakter. Manji deo prostora opštine, prema severo-istoku, dolinom Crnog Timoka, zauzimaju niska pobrđa i površi, što je i uzrokovalo bolju infrastrukturnu povezanost teritorije opštine sa Zaječarskom kotlinom i ostalim delovima Timočkog basena. Dolina Crnog Timoka pravcem jugozapad-severoistok, preseca opštinu na dva dela, od kojih je severni deo viši i prostraniji, ali retko naseljen (6 naselja), dok je južniji niži, manji po površini, ali naseljeniji (13 naselja).
Posebnu specifičnost ovog kraja predstavljaju brojni vodotoci koji potiču iz jakih vrela. Takođe, na krečnjačkim terenima Kučaja nalazi se veći broj podzemnih vodenih tokova.
Geološka struktura zemljišta predstavlja rezultantu neprekidnih, brojnih i raznovrsnih tektonskih pokreta (paleozojski kristalni škriljci, mezozojski krečnjaci, andeziti, laporci i peščari, peskovi, gline), od kojih su veoma značajnu ulogu odigrale jezerske vode (ispunjavale su velike površine Crnorečke kotline). Po Cvijiću, cela Crnorečka površ predstavlja jezerski pod visine 300-350m.
Najmarkantniju tačku u reljefu Boljevca predstavlja, svakako pored Rtnja, kompozitna dolina Crnog Timoka sa aluvijalnim ravnima duž celog toka i očuvanim starim terasama (Valakonje, Podgorac, Šarbanovac).
Raznovrsni pedološki sastav zemljišta doprineo je egzistiranju pravog bogatstva biljnih vrsta ("prirodna laboratorija"). Ogromno šumsko bogatstvo predstavlja najvredniji prirodni potencijal.
Klima je uglavnom kontinentalna, sa toplim letima i oštrim i dugim zimama.
Celokupan prostor opštine Boljevac predstavlja pravi prirodni rezervat sa izuzetnim prirodnim lepotama i retkostima. Prirodna atraktivnost Rtnja, Kučaja, Malinika, Radovanjske reke, Bogovinske pećine, vrela Crnog Timoka u Krivom Viru, brojna druga jaka vrela, uz raznovrsni biljni i životinjski svet predstavljaju izuzetne prirodne preduslove koji su u velikom raskoraku sa njihovom valorizacijom.
Na teritoriji opštine postoji nekoliko vrednih kulturno-istorijskih spomenika. Iznad sela Jablanica nalazi se manastir Krepičevac sa crkvom Svete Bogorodice iz 1500.godine, u kojoj je vredan zidni ikonostas ukrašen freskama. Nedaleko od sela Lukovo nalaze se ruševine manastira Lapušnje sa crkvom Svetog Nikole iz 1501.godine, zadužbine kneza Bogoja i njegove žene Mare. Jedan od očuvanih živopisa crkve čuva se u Narodnom muzeju u Beogradu. Takođe, u Krivom Viru, nalazi se manastir Lozica iz XIV veka. Narod ovog kraja masovno je učestvovao u Timočkoj buni 1883.godine.